Wielki Piątek w katedrze żytomierskiej

Homilia księdza biskupa Jana Purwińskiego podczas Liturgii Wielkiego Piątku.
.
Wielki Piątek
Żytomierz, katedra św. Zofii
29.03.2013 r.

Najmilsi w Chrystusie Bracia i Siostry!
Przez długie wieki naród wybrany oczekiwał Zbawiciela. Oczekiwał Mesjasza, który wyzwoli lud z obcej niewoli i zacznie swą władzą zdobywać cały świat. Tak myśleli i Apostołowie. Uważali oni Jezusa za Mesjasza, ale jednocześnie myśleli, że będzie on wojownikiem i zdobywcą wolności narodu.
Ale Pan Jezus poprawia ich poglądy i powiada, że Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć... będzie zabity a trzeciego dnia zmartwychwstanie (Łk 9, 22) Mesjasz to cierpiący sługa i swoimi cierpieniami i męką, umierając na krzyżu pokazał, że można i trzeba uszczęśliwić świat nie odbierając nikomu życia, ale ofiarując życie swoje za wszystkich. On nie chce nikogo krzyżować, ale sam się dał ukrzyżować za wszystkich. I tak się stało w Wielki Piątek w Jerozolimie, na górze Kalwaryi. Swoją śmiercią na drzewie krzyża Syn Boży okazał największą miłość. I każdy człowiek rozumie tę wielką miłość Boga do ludzi, który tak umiłował świat, że Syna Swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto wierzy w Niego miał życie wieczne.
Nalmilsi! Chrystus umiłował nas, dlatego poszedł na Krzyż. I wziął go na swoje ramiona dobrowolnie i przyjął go jako znak zbawienia całego świata i poszedł, upadając pod ciężarem krzyża na Golgotę. Tam przyozdobił krzyż swoimi ranami i oblał go swoim potem i Najświętszą Krwią. Umierając na krzyżu mógł powiedzieć: „Ludzie, patrzcie, ile mnie kosztowały wasze grzechy!”
Tak, Bracia i Siostry! Nie srebrem, czy złotem jesteśmy odkupieni, ale najdroższą Krwią Syna Bożego, Jezusa Chrystusa.
Drodzy! Otóż od tego momentu, gdy Jezus umierając na krzyżu rzekł „Wykonało się” i oddał ducha w ręce Ojca Niebieskiego, dla ludzkości zaczął się nowy czas. Jest to czas łaski i czas zbawienia. Przez Krzyż człowiek zobaczył, jak bardzo go Bóg umiłował. Przez Krzyż człowiek poznał swoją wartość.
Drodzy! Z Krzyża Chrystusowego spłynęły łaski na wszystkich ludzi. Dar Boskiego przebaczenia, którego pierwszy doświadczył nawrócony łotr.
I dar Matki dla całej ludzkości: Jezus, gdy zobaczył Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, powiedział do matki: Niewiasto, oto Syn Twój, Następnie powiedział do ucznia: Oto Matka twoja.
To w tym właśnie dniu męki i śmierci Syna Bożego my otrzymaliśmy Matkę. Matkę, która od tego czasu opiekuje się swymi dziećmi i jest Królową Apostołów, Matką Kościoła, która kroczy drogami do Królestwa niebieskiego.
Ażeby nie zbłądził, Matka Boża objawia się i ukazuje drogę po jakiej idąc można osiągnąć Królestwo Niebieskie.
My, dzieci Maryi, nie rańmy jej macierzyńskiego serca mieczami grzechów naszych. Bądźmy wdzięczni Chrystusowi za odkupienie nas na drzewie Krzyża, a Maryi, Matce naszej, za opiekę. Amen.